هفته‌هاست که چشم بر آسمان دوخته‌ام تا مگر برفی ببارد! ولی نبارید! شاید این جمعه ببارد! می‌گویند آدمی به امید زنده است و امید واهی از ناامیدی به! با همین امید واهی می‌رویم تا مگر برفی ببینیم. دو مسیر در نظر گرفته‌ام که اگر راه باز باشد مسیر اول را خواهیم رفت به طول هشت کیلومتر با سیصد متر فراز و فرود. و اگر راه اول بسته باشد مسیر دوم را خواهیم رفت که ده کیلومتر طول دارد، چهارصد متر فراز و پانصد متر فرود. اگر راه دوم هم بسته باشد به کافه‌ای در منطقه خواهیم رفت و از اینکه نتوانسته‌ایم برنامه را اجرا کنیم به خود می‌بالیم! اگر می‌آیید با امکانات کامل بیایید که برف و یخ با کسی شوخی ندارد. لباس گرم و ضدآب، کفش ضد آب، جوراب اضافه، نوشیدنی داغ، کلاه و دستکش گرم و خلاصه هر چیزی که احتمال سرما خوردن و خیس شدن‌تان را کمتر کند فراموش نشود. کفش کوه ساق بلند و گتر و باتوم کوهنوردی لازم است وگرنه احتمال اینکه برف و آب و گل در کفشتان فرو برود و همچنین احتمال سر خوردن‌تان بالا خواهد رفت. راهها ممکن است در دقیقه نود بسته شوند بنابراین راه تضمین شده ای برای اطلاع از باز بودن یا بسته بودن جاده وجود ندارد. از همراهی دوستانی که تجهیزات مناسب نداشته باشند معذوریم. با توجه به سرما و برف و گل و شل، درجۀ سختی، چهار (سخت) ارزیابی می‌شود. عکس را از برنامۀ پارسال برداشته‌ام.

Chains? Common sense is a really important ingredient :) Not usually needed but a good idea to have. As a gazetted road, VicRoads maintain and grade snow from the roads and carparks - generally sufficient to get vehicles without chains to the carparks. But if you have chains bring them. Note there is no guarantee that 2WD vehicles will have access to a mountain of snow. Chains and/ or 4WD are best. Chains are useful if some parts of the road are closed and only accessible by chains (which has happened in past) OR you get snowed in and need to wait for grader.

حمید

0424486683

تعهدنامۀ پذیرش خطر و مسؤولیت

با شرکت داوطلبانه در این برنامه، به عنوان یکی از فعالیت های گروه طبیعت گردی، من آگاهم که شرکت من در این فعالیت ممکن است مرا در معرض خطرات و اتفاقاتی قرار دهد که باعث صدمه، بیماری و یا حتی مرگ من یا باعث از دست دادن اموالم یا خسارت به آن ها شود.

به منظور به حداقل رساندن خطرات، من تلاش خواهم کرد تا مطمئن شوم که

1. این فعالیت در حد توان من می باشد.

2. من غذا و آب کافی و تجهیزات مناسب برای این برنامه را حمل می کنم.

3. هر گونه دارویی را که مصرف می کنم یا هر گونه محدودیت فیزیکی یا غیرۀ خود را که ممکن است بر شرکت من در این برنامه تاثیر بگذارد به سرپرست برنامه اطلاع خواهم داد.

4. تمام تلاش خود را خواهم کرد که در طول برنامه، همراه با بقیۀ شرکت کنندگان باشم.

5. هر مشکل و نگرانی داشته باشم، به سرپرست برنامه اطلاع خواهم داد، و

6. تمامی دستورالعمل های معقول مسؤولین گروه و سرپرست برنامه را رعایت خواهم کرد.

من این مقررات را خوانده و فهمیده ام. من قبل از تصمیم به امضای این تعهدنامۀ پذیرش خطر و مسؤولیت، خطرات را ارزیابی کرده ام. من هنوز می خواهم که در این برنامه شرکت کنم. من می پذیرم که با امضای این فرم، مسؤولیت کارهای خودم را بر عهده می گیرم